Kuchnia staropolska to synonim przepychu, obfitości i odważnego łączenia smaków. Mówi się czasem, że „jesteś tym co jesz”. Dowiedzmy się więc, co jedli nasi przodkowie? Od czasów sarmackich aż po XXI wiek na naszych stołach spotykały się dary pól, lasów, rzek i stawów, tworząc niezwykle barwną mozaikę smaków.

Rzeczpospolita była krajem zasobnym w zboża, warzywa, owoce, miód, ryby, zioła i dziczyznę. Nie było przemysłowych upraw, a dwory szlacheckie co do zasady były samowystarczalne w kwestii produkcji żywności. Polowania dostarczały mięsa saren, jeleni, dzików i ptactwa. Stawy, jeziora i rzeki obfitowały w ryby i raki, które przez stulecia uchodziły za rarytas godny magnackich stołów. Hodowla bydła, trzody i drobiu zapewniała mięso oraz nabiał, a ogrody i przydomowe zielniki – aromatyczne zioła: majeranek, cząber, koper, miętę czy lebiodkę. To właśnie ta naturalna różnorodność sprawiła, że potrawy kuchni polskiej były sycące, pożywne i cechowały się połączeniami smaków. Obecnie mogą one czasem zadziwiać.

Czy wyobrażacie sobie religię, w której zmarli wracają do życia w ciałach noworodków swoich krewnych, a najważniejsze prawdy znane są tylko garstce wtajemniczonych? Brzmi jak scenariusz fantasy? A jednak to rzeczywistość Druzów – jednej z najbardziej fascynujących i zamkniętych wspólnot etniczno-religijnych świata. Ich historia splata się z intrygami kalifów, górskimi twierdzami i współczesną geopolityką. Jeśli lubicie zagadki, ta opowieść was wciągnie!

Edgar Allan Poe to postać, która nie zniknęła z literatury, lecz stała się jej nieodłącznym, mrocznym cieniem. Mistrz grozy, twórca niezwykle sugestywnych opowiadań i wierszy, obecnie zakorzenionych w popkulturze, takich jak Czarny kot (The Black Cat), Zagłada domu Usherów (The Fall of the House of Usher) czy Kruk (The Raven). Jego imię stało się synonimem tajemnicy, lęku i psychologicznego terroru. Za fasadą geniuszu kryje się jednak życie pełne dramatyzmu, tajemnic splecionych z fascynującymi epizodami, które same w sobie przypominają opowieść Poego.

Kiedy myślimy „Francja”, przed oczami stają nam zazwyczaj te same obrazy: Wieża Eiffla nad dachami Paryża, skąpane w tysiącu świateł Katedra Notre Dame i Pola Elizejskie, kawiarniane stoliki i tłumy ludzi płynące ulicami w pogoni za codziennością. To Francja z pocztówek – lśniąca, elegancka, oczywista, dostępna dla wszystkich. A co, jeśli istnieje inna? - Francja mrocznych zaułków, alchemicznych sekretów, spisków na królewskim dworze i szeptów w lochach Bastylii. Przekonaj się, która Francja jest bardziej fascynująca i tajemnicza – ta z pocztówek, czy ta wyłaniająca się z powieści Andrzeja J. Sarwy?

Wśród postaci, które rysują się na tle XIX-wiecznej literatury niczym akwarele rozlewające się po mokrym papierze, jedna wyróżnia się szczególnie — nie tylko głębią myśli, ale i odwagą wejrzenia prosto w otchłań ludzkiej duszy. To nie kto inny a Charles Baudelaire - poeta, który nie tylko złamał zasady francuskiej poezji, ale także otworzył drzwi do nowego sposobu odbioru rzeczywistości — niekiedy sztucznie zmienionej, zapylonej dymem opium, nasyconej wonią haszyszu.

Wielu z nas z pewnością pamięta chwile spędzone w fotelu z ulubioną powieścią, gdzie świat wokół nas przestaje istnieć, a my wczuwamy się w historię bohaterów, całkowicie przenosząc się w opisywany świat. To właśnie w takich momentach możemy doświadczyć niezwykłej mocy relaksacji, którą niesie ze sobą czytanie.

Wyobraź sobie postać, która jest chodzącym paradoksem: mnich-asceta i wojownik zahartowany w boju jednocześnie. Wyobraź sobie kogoś, kto ślubuje ubóstwo, lecz zarządza majątkiem większym niż niejedno księstwo, kogoś, kto w imię obrony wiary bierze do ręki miecz i ryzykuje własne życie. To nie literacka fikcja, lecz historyczna istota zakonów rycerskich – jednego z najbardziej niezwykłych i niejednoznacznych fenomenów średniowiecza. Ich dzieje to opowieść o potędze, polityce, duchowości, jakże odmiennej od duchowości XXI wieku, w którym wszystko jest relatywne i miałkie.

Czy wiesz kim był człowiek, który w pędzie lokomotywy dostrzegł metafizyczną grozę, a w iskrach kominka – bramę do innego wymiaru? To Stefan Grabiński – polski geniusz pióra, przyrównywany do Poego i Lovecrafta. Postać równie fascynująca, co tragiczna.

Grabiński zapomniany przez dekady, dziś wraca jako niekwestionowany mistrz niesamowitości. Czytając jego dzieła nie uciekniesz od pytania: gdzie leży granica między genialną intuicją a obłędem?

Wielowieczna tradycja i kultura słowiańska obfitowała w bogactwo kulturowe, które objawiało się tajemniczymi wierzeniami, bliskością z naturą, ciekawymi obrzędami i genialnymi wynalazkami. Postęp nauki, który obserwujemy w każdej dziedzinie pozwala nam nie tylko dokonywać nowych odkryć, ale także eksplorować lepiej przeszłość w poszukiwaniu śladów naszych przodków. W tym artykule poruszymy temat niesamowitego dziedzictwa Słowian, z którym spotykamy się na co dzień, a może nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy.

Zapraszamy do odkrycia fascynującego dzieła „Sen Scypiona” autorstwa Cycerona, które przeniesie Cię w filozoficzną podróż pełną mądrości i poszukiwania sensu życia. Narratorem opowieści jest Scypion Młodszy, który wyrusza do Afryki i tam spotyka Masynissę, króla Numidów. Podczas długiej rozmowy o czynach swojego adoptowanego dziadka, Scypiona Afrykańskiego Starszego, Scypion Młodszy zapada w głęboki sen, który przenosi go w niezwykłą podróż mistyczną.

W owym nadrealnym śnie, Scypionowi ukazuje się postać Afrykańczyka, o którym wcześniej rozmawiali. To spotkanie skłania go do refleksji nad swoim przeznaczeniem i rolą w świecie. Afrykańczyk przewiduje przyszłość Scypiona Młodszego, wskazując na jego ważną karierę polityczną i wojskową. Jednak ostrzega, że aby osiągnąć wielkie czyny, Scypion musi wykazać się wartościami charakteru, zdolnościami i rozumem w obliczu niebezpieczeństwa, jakie czeka Rzym.

Najważniejszym wydarzeniem jubileuszu 70-lecia Andrzeja Sarwy była bez wątpienia promocja książki autorstwa Pawła Czerwińskiego „Andrzej Sarwa w 70. rocznicę urodzin”, co stanowiło wyjątkowe przeżycie dla miłośników twórczości Mistrza. Książka poświęcona pisarzowi prezentuje obszerną analizę jego twórczości, jej główne tematy i motywy, a także wpływ, jaki Andrzej Sarwa wywarł na polską literaturę. Paweł Czerwiński, jako filolog – romanista i iberysta, dokonał dogłębnej analizy języka i stylistyki Sarwy, a także jego inspiracji i kontekstu kulturowego. Promocja książki zgromadziła grono miłośników twórczości pisarza zainteresowanych pogłębieniem wiedzy na temat osiągnięć tego autora.
Jubileusz 70. urodzin Andrzeja Juliusza Sarwy był nie tylko okazją do uhonorowania Mistrza i docenienia jego wkładu w literaturę, lecz również do refleksji nad jego wieloaspektową twórczością. Zarówno obecność Mistrza, jak i promocja książki Pawła Czerwińskiego przyczyniły się do upamiętnienia tego ważnego jubileuszu i w pewnym sensie ugruntowania pozycji Andrzeja Sarwy w polskim świecie literackim.
Spotkanie jubileuszowe miało miejsce w Bibliotece Pedagogicznej w Sandomierzu, a dokładniej w jej Czytelni, przy ulicy Sokolnickiego, w czwartek 27 kwietnia 2023 roku o godzinie 18:00.