Jan Adam Borzęcki urodził się w 1952 r. w Kobylanach koło Opatowa, zmarł w 2024 r. w Sandomierzu. Jan Borzęcki był bardzo cenionym poetą, prozaikiem, krytykiem literackim i dziennikarzem, który swoją twórczość i życie związał z literackim światem Polski, szczególnie Sandomierszczyzny. Jako autor wyróżniający się na tle innych, zdobył liczne nagrody w prestiżowych konkursach literackich. Czterokrotnie zwyciężył w kategorii eseju na Warszawskiej Jesieni Poezji, a także zdobył główną nagrodę w ogólnopolskim konkursie literackim im. Mikołaja Reja za swoje opowiadanie.

Jan Borzęcki przez wiele lat związany był z „Tygodnikiem Nadwiślańskim” w Tarnobrzegu, gdzie pełnił rolę dziennikarza, a jego teksty zawsze odznaczały się głęboką wrażliwością na tematy społeczne i literackie. Jego twórczość literacka to nie tylko poezja, ale także przenikliwe eseje i opowiadania, w których można dostrzec fascynację słowem oraz literacką finezją.

Sandomierz, który stał się jego domem, był dla niego miejscem nie tylko codziennego życia, ale także przestrzenią, w której szukał inspiracji, a jego związek z tym miastem był pełen pasji i oddania. Jan Adam Borzęcki pozostawił po sobie trwały ślad w literackim krajobrazie Polski, a jego twórczość i dziennikarska działalność na zawsze pozostaną częścią kulturalnego dziedzictwa Sandomierza.